Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Art. 373.
Zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności przez wierzyciela względem jednego z dłużników solidarnych nie ma skutku względem współdłużników.
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności przez wierzyciela względem jednego z dłużników solidarnych nie ma skutku względem współdłużników.
Artykuł 373 Kodeksu cywilnego wyraźnie precyzuje skutki zwolnienia z długu lub zrzeczenia się solidarności przez wierzyciela względem jednego z dłużników solidarnych. Zgodnie z tym przepisem, jeśli wierzyciel postanowi zwolnić z długu jednego z dłużników solidarnościowych, bądź zrzeknie się wobec niego solidarności, takie działanie nie wpływa na zobowiązania pozostałych współdłużników. Innymi słowy, zwolnienie jednego z dłużników solidarnościowych nie oznacza automatycznego uchylenia odpowiedzialności pozostałych dłużników wobec tego samego długu. Przepis ma na celu zachowanie ciągłości i pewności zobowiązania, chroniąc tym samym interesy wierzyciela wobec pozostałych współdłużników.
Przepis ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji zobowiązań solidarnych, gdzie kilku dłużników odpowiada za tę samą należność w taki sposób, że wierzyciel może żądać całej sumy od dowolnego z nich. W przypadku gdy wierzyciel zdecyduje się zwolnić z długu jednego z dłużników lub zrzeknie się solidarności wobec niego, takie działanie odnosi skutek tylko względem tego konkretnego dłużnika i nie obejmuje pozostałych. Przepis wyklucza więc możliwość jednostronnego ograniczenia albo wyeliminowania odpowiedzialności solidarnej przez wierzyciela bez zgody pozostałych współdłużników.
Na przykład wyobraźmy sobie sytuację, w której trzech przedsiębiorców odpowiada solidarnie za spłatę kredytu wobec banku. Bank decyduje się na zwolnienie jednego z nich z odpowiedzialności za cały dług z powodu trudnej sytuacji finansowej tego dłużnika. Zgodnie z Art. 373 KC takie zwolnienie nie oznacza, że pozostali dwaj przedsiębiorcy nie muszą już spłacać kredytu; odpowiadają oni nadal solidarnie za całość zobowiązania wobec banku. Innymi słowy, bank może dochodzić pełnej sumy wierzytelności od któregokolwiek z pozostałych dłużników.
Częstym błędem przy stosowaniu Art. 373 KC jest mylenie zwolnienia z długu z całkowitym umorzeniem zobowiązania. Wierzyciele niekiedy zakładają, że zwolnienie jednego dłużnika w praktyce oznacza zwolnienie grupy solidarnych dłużników, co jest sprzeczne z przepisem. Innym problemem jest przekonanie, że zrzeknięcie się solidarności względem jednego dłużnika powoduje z automatu zmniejszenie długu lub podzielenie go między pozostałych, gdy tymczasem każdy z nich odpowiada nadal za całość. Należy więc zwracać uwagę, że przepis ten wyklucza takie skutki prawne i pozostawia nietkniętą odpowiedzialność solidarnościową pozostałych osób. W indywidualnych sprawach zaleca się konsultację z prawnikiem, aby prawidłowo ocenić konsekwencje zwolnienia lub zrzeczenia się solidarności w konkretnym przypadku.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Zwolnienie z długu oznacza, że wierzyciel rezygnuje z dochodzenia należności wobec jednego dłużnika, ale nie wpływa to na zobowiązania innych dłużników solidarnych.
Nie, zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności wobec jednego dłużnika nie zwalnia pozostałych, którzy odpowiadają solidarnie za całość zobowiązania.
Przepis stosuje się wyłącznie do zobowiązań solidarnych, gdy kilku dłużników odpowiada wspólnie za tę samą należność.
Tak, ale zgodnie z Art. 373 KC takie zrzeczenie nie wpływa na solidarność pozostałych dłużników.
Często mylnie uważa się, że zwolnienie jednego dłużnika zwalnia wszystkich pozostałych, co jest sprzeczne z przepisem.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI