Art. 539.

Art. 539 Kodeksu cywilnego dotyczy sytuacji obowiązywania zarządzenia ustalającego minimalną cenę za rzeczy określonego rodzaju lub gatunku. Przepis stanowi, że jeżeli w miejscu i czasie zawarcia umowy sprzedaży obowiązuje takie zarządzenie, sprzedawcy, który dostał zapłatę niższą niż określona cena minimalna, przysługuje roszczenie o dopłatę różnicy. Oznacza to, że ochrona ceny minimalnej jest przewidziana ustawowo, a sprzedawca nie może otrzymać mniej niż ten próg cenowy, nawet jeśli umówił się inaczej z kupującym. Roszczenie o dopłatę różnicy ma charakter bezwzględny i służy wyrównaniu otrzymanej ceny do minimalnej poziomu ochrony cenowej. Przepis ma zastosowanie w przypadku, gdy przedmiot sprzedaży jest objęty konkretnym zarządzeniem wprowadzającym minimalną cenę, które może mieć charakter administracyjny lub prawny. Obowiązywanie takiego zarządzenia w miejscu i czasie zawarcia umowy jest przesłanką do powstania roszczenia. W praktyce dotyczy to zwykle towarów lub usług, dla których ustawodawca lub organ państwowy ustalił minimalną stawkę, aby zapobiegać nadmiernym zaniżkom i chronić sprzedawców przed zaniżoną wartością sprzedaży. Przykładem może być sytuacja, gdy sprzedawca oferuje sprzedaż owoców objętych obowiązkową ceną minimalną, a kupujący zapłacił mniej niż ta cena. Sprzedawca może domagać się dopłaty różnicy do tej ceny minimalnej. Przepis chroni sprzedawcę przed stratą wynikającą z obowiązujących regulacji cenowych, zapewniając możliwość wyrównania zapłaty. Jednak w praktycznym stosowaniu pojawiają się nieporozumienia, takie jak błędne przekonanie, że cena minimalna może być dowolnie obchodzona przez strony umowy lub że roszczenie o dopłatę powstaje bez względu na obowiązywanie zarządzenia. Pomijanie istnienia zarządzenia lub mylenie tej normy z ogólną zasadą swobody umów jest częstym błędem. Dlatego ważna jest dokładna weryfikacja, czy w danej sytuacji faktycznie obowiązuje zarządzenie ustanawiające cenę minimalną. Ponadto, niektórzy sprzedawcy mogą nie być świadomi, że mają prawo do takiego roszczenia, co prowadzi do niezgłoszenia dopłaty. Artykuł 539 KC ma więc na celu wzmocnienie ochrony sprzedawców w określonych, przewidzianych przez prawo sytuacjach. W indywidualnych przypadkach i wątpliwościach co do zastosowania tego przepisu warto skonsultować się z prawnikiem.