Art. 126c.

Artykuł 126c Kodeksu karnego reguluje odpowiedzialność karną za przygotowania do popełnienia konkretnych, poważnych przestępstw. Przepis dzieli te przestępstwa na trzy grupy, nadając każdej z nich inny wymiar kary za sam etap przygotowawczy. Pierwsza grupa obejmuje przestępstwa określone w art. 117, 118 i 120, za które grozi kara pozbawienia wolności od 3 do 20 lat. Druga grupa, z art. 118a § 1 lub § 2, art. 122 oraz art. 123, podlega sankcji od roku do 10 lat więzienia, a trzecia grupa, z art. 124 § 1 i art. 125, przewiduje karę pozbawienia wolności do 3 lat. W ten sposób ustawodawca wskazuje, że przygotowanie do najcięższych przestępstw podlega najbardziej surowej karze, choć nie dochodzi jeszcze do popełnienia samego czynu zabronionego.

Przepis ma zastosowanie wtedy, gdy osoba podejmuje czynności zmierzające do popełnienia jednego z wymienionych przestępstw, lecz jeszcze go nie dokonuje. Ważne jest, że czynności te muszą mieć charakter przygotowawczy, czyli dążyć bezpośrednio do popełnienia przestępstwa. Przygotowanie nie może być więc jedynie luźnym planem, musi obejmować realne działania jak np. gromadzenie narzędzi czy informacji niezbędnych do wykonania czynu. Przepis ma chronić społeczeństwo i porządek prawny, zapobiegając realizacji tych poważnych wykroczeń zanim do nich dojdzie.

Przykładem praktycznym może być sytuacja, gdy ktoś gromadzi materiały wybuchowe, planując napaść na instytucję państwową, co odpowiadałoby przestępstwom z art. 117 lub 118 KK. Już samo takie przygotowanie fakturowane jest zgodnie z art. 126c § 1 i może skutkować karą od 3 do 20 lat pozbawienia wolności, nawet jeśli napaść nie została ostatecznie przeprowadzona. Przepis ten ma zatem charakter prewencyjny i pozwala organom ścigania interweniować wcześniej, zanim dojdzie do szkody większego kalibru.

Powszechnym błędem jest utożsamianie przygotowania do przestępstwa z próbą jego popełnienia, choć są to różne stadia czynu zabronionego. Przygotowanie nie musi obejmować bezpośredniego działania zmierzającego do realizacji przestępstwa, lecz jedynie czynności pomocnicze. Innym nieporozumieniem jest niewłaściwe wskazanie zakresu, dla którego określone są kary - konieczne jest rozróżnienie, które przepisy innych artykułów ustaw karnych dotyczą i jak wpisuje się w kategorię przygotowania. Artykuł 126c wymaga też określenia, czy przygotowanie ma miejsce faktycznie do jednego z wymienionych przestępstw, gdyż nie jest to przepis ogólny. W sprawach indywidualnych konieczne może być sięgnięcie do fachowej opinii prawnika dla prawidłowej interpretacji i zastosowania normy.