Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
§ 1.Kto, w celu użycia lub puszczenia w obieg, podrabia albo przerabia urzędowy znak wartościowy albo ze znaku takiego usuwa oznakę umorzenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2.Tej samej karze podlega, kto urzędowy znak wartościowy podrobiony, przerobiony albo z usuniętą oznaką umorzenia puszcza w obieg, nabywa lub go używa albo przechowuje w celu puszczenia w obieg.
Art. 313 Kodeksu karnego określa odpowiedzialność karną za działania związane z urzędowymi znakami wartościowymi, czyli specjalnymi znakami wydawanymi przez uprawnione organy, które mają określoną wartość (np. znaki fiskalne, znaczki opłaty skarbowej). Przepis dzieli się na dwie części: w pierwszej części karze podlega osoba, która w celu użycia lub wprowadzenia w obieg podrabia, przerabia taki znak lub usuwa z niego oznakę umorzenia. W drugiej części przepis sankcjonuje w analogiczny sposób osobę, która puszcza do obrotu, nabywa, używa lub przechowuje takie podrobione, przerobione lub z usuniętą oznaką znaki wartościowe. Maksymalna kara przewidziana przez przepis wynosi do 3 lat pozbawienia wolności.
Przepis ma zastosowanie zawsze wtedy, gdy dochodzi do nielegalnych działań związanych z urzędowymi znakami wartościowymi, które pełnią funkcję potwierdzenia zapłaty lub autoryzacji przez organ państwowy. Istotne jest, że do przestępstwa dochodzi zarówno przez sam akt podrabiania lub przerabiania znaku i usunięcia oznakowania, jak również przez zachowania polegające na wprowadzeniu takiego znaku do obrotu, jego nabyciu, użyciu lub przechowywaniu z zamiarem dalszego wykorzystywania. Takie ujęcie chroni zarówno przed przygotowaniem przestępstwa, jak i jego kontynuacją i dalszym szerzeniem.
Przykładowo, osoba, która podrobi znak opłaty skarbowej i umieszcza go na dokumentach w celu uniknięcia faktycznej zapłaty, a następnie oferuje je do obrotu lub sam z nich korzysta, będzie podlegała odpowiedzialności karnej na podstawie art. 313 KK. Również ten, kto kupuje taki podrobiony znak lub przechowuje go, aby w przyszłości wykorzystywać, odpowiada karnie. Przepis przeciwdziała więc zarówno fałszerstwom na etapie produkcji, jak i obrotowi przedmiotów podrobionych lub przerobionych.
Częstym błędem przy stosowaniu art. 313 KK jest nieprawidłowe rozumienie pojęcia urzędowego znaku wartościowego oraz błędna identyfikacja działań podlegających karze. Nie każdy znak wizualnie podobny do oficjalnego podlega ochronie, a także samo posiadanie takiego znaku bez zamiaru wprowadzenia w obieg nie zawsze musi skutkować odpowiedzialnością karną, co wynika z brzmienia przepisu. Ponadto warto zwrócić uwagę, że usunięcie oznaki umorzenia z urzędowego znaku wartościowego skutkuje również odpowiedzialnością, niezależnie od dalszych działań. W zakresie praktycznym interpretacja i zastosowanie przepisu wymaga więc szczególnej uwagi i znajomości konkretnego kontekstu sprawy.
W przypadku indywidualnych sytuacji związanych z urzędowymi znakami wartościowymi zaleca się konsultację z prawnikiem, który uwzględni specyfikę danej sprawy oraz obowiązujące przepisy.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
To znak wydany przez uprawniony organ, potwierdzający opłatę lub spełnienie określonego wymogu prawnego, jak np. znak opłaty skarbowej.
Podrabianie, przerabianie, usuwanie oznak umorzenia, puszczanie w obieg, nabywanie, używanie lub przechowywanie urzędowych znaków wartościowych podrobionych lub przerobionych.
Tak, jeśli jest z zamiarem wprowadzenia go do obrotu, użycia lub dalszego puszczenia w obieg.
Kara pozbawienia wolności do lat 3.
To działanie polegające na zacieraniu lub likwidowaniu specjalnych znaków lub stempli potwierdzających ważność lub wykorzystanie znaku.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI