Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Powództwo o roszczenie majątkowe przeciwko przedsiębiorcy można wytoczyć przed sąd, w którego okręgu znajduje się zakład główny lub oddział, jeżeli roszczenie pozostaje w związku z działalnością tego zakładu lub oddziału.
Artykuł 33 Kodeksu postępowania cywilnego określa reguły dotyczące właściwości miejscowej sądu w przypadku dochodzenia powództwa o roszczenia majątkowe przeciwko przedsiębiorcy. Zgodnie z tym przepisem, powództwo można wytoczyć przed sąd właściwy dla miejsca, gdzie znajduje się zakład główny lub oddział przedsiębiorcy, pod warunkiem że roszczenie jest związane z działalnością tego konkretnego zakładu lub oddziału. Oznacza to, że sądowi w okręgu takiego zakładu przysługuje jurysdykcja, jeżeli przedmiot roszczenia ma bezpośredni związek z działalnością prowadzonej tam jednostki organizacyjnej przedsiębiorstwa.
Przepis ten ma zastosowanie, gdy powództwo dotyczy zobowiązań lub innych roszczeń majątkowych, które wynikają z działalności przedsiębiorstwa lub jego oddziału. Kluczowym elementem jest tu związek między roszczeniem a działalnością zakładu lub oddziału, co pozwala ustalić właściwy sąd. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala na skierowanie sprawy do sądu, który jest najbliższy miejscu prowadzenia działalności związanej z roszczeniem, co ułatwia przeprowadzenie procesu i ewentualnych dowodów.
Przykładem zastosowania artykułu 33 KPC może być sytuacja, gdy firma mająca swój główny zakład w jednym mieście i oddział w innym, prowadzi sprzedaż towarów lub usług w oddziale. Jeśli konsument z miejsca prowadzenia tego oddziału dochodzi odszkodowania za wadliwą usługę świadczoną właśnie tam, może wytoczyć powództwo przed sąd właściwy dla tego oddziału. Dzięki temu proces toczy się bliżej miejsca, gdzie doszło do zdarzenia, co jest wygodniejsze dla stron oraz świadków.
Często pojawiającym się błędem przy stosowaniu artykułu 33 KPC jest brak powiązania roszczenia z działalnością zakładu lub oddziału. Nie zawsze każdy zakład jest miejscem właściwym, jeśli roszczenie nie wynika z działalności prowadzonej właśnie tam. Innym niedopatrzeniem jest mylenie zakładu głównego z innymi lokalizacjami przedsiębiorstwa, które nie mają charakteru zakładu lub oddziału. Warto pamiętać, że przepis ten nie dotyczy roszczeń niemajątkowych ani spraw, w których przedsiębiorca nie jest stroną.
W sprawach indywidualnych, szczególnie gdy pojawiają się wątpliwości co do właściwości sądu lub związku roszczenia z działalnością zakładu lub oddziału, wskazane jest zasięgnięcie porady prawnika, który pomoże właściwie ocenić właściwość miejscową według art. 33 KPC.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Jest to pozew skierowany do sądu o dochodzenie żądań o charakterze majątkowym wobec przedsiębiorcy.
Sąd właściwy jest miejscowo dla zakładu głównego lub oddziału przedsiębiorcy, z którym związane jest roszczenie.
Nie, jeśli przepis stanowi, że powództwo musi być skierowane do sądu tam, gdzie jest zakład główny lub oddział związany z roszczeniem.
Nie, dotyczy wyłącznie roszczeń majątkowych związanych z działalnością zakładu lub oddziału przedsiębiorcy.
W takim przypadku nie znajduje zastosowania i właściwość miejscowa ustalana jest na innych zasadach.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI