Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Art. 384.
Sąd nie może uchylić lub zmienić wyroku na niekorzyść strony wnoszącej apelację, chyba że strona przeciwna również wniosła apelację.
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Sąd nie może uchylić lub zmienić wyroku na niekorzyść strony wnoszącej apelację, chyba że strona przeciwna również wniosła apelację.
Art. 384 Kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że sąd nie może uchylić ani zmienić wyroku na niekorzyść strony, która wniosła apelację, chyba że strona przeciwna również wniosła apelację. Oznacza to, że jeśli tylko jedna strona korzysta z prawa do apelacji, sąd jest ograniczony w możliwościach zmiany wyroku na niekorzyść tej strony. Przepis ma na celu ochronę interesów strony odwołującej się od rozstrzygnięcia sądowego przed pogorszeniem jej sytuacji. W praktyce oznacza to, że inicjatywa apelacji toczona jest przy zapewnieniu, iż wyrok może zostać zmieniony lub uchylony negatywnie dla apelanta tylko wtedy, gdy także druga strona aktywnie kwestionuje orzeczenie. Zasada zawarta w art. 384 KPC zabezpiecza więc stronę odwołującą się przed ryzykiem, że jej skarga spowoduje pogorszenie jej sytuacji procesowej bez odpowiedzi ze strony przeciwnej. Przepis ma zastosowanie w procesach cywilnych, podczas rozpatrywania apelacji od wyroków sądu pierwszej instancji. Ograniczenie to obowiązuje niezależnie od charakteru sprawy i ma na celu zapewnienie swobody apelacyjnej oraz ochronę przed niekorzystnymi konsekwencjami samoistnego podjęcia apelacji przez jedną stronę. Przepis stosuje się wyłącznie w sytuacji, gdy strona wnosi apelację – w przypadku braku apelacji przez stronę przeciwną, sąd nie może na niekorzyść apelującego zmieniać lub uchylać wyroku. W praktyce przykładem zastosowania przepisu jest sytuacja, gdy powód w procesie cywilnym wnosi apelację od wyroku oddalającego jego powództwo, a pozwany nie składa apelacji. Sąd jest wtedy zobowiązany rozpatrzyć apelację bez możliwość zmiany wyroku na niekorzyść powoda, np. nie może zwiększyć zakresu roszczeń pozwanych. Taka reguła wzmacnia pozycję strony apelującej, chroniąc ją przed negatywnymi skutkami apelacji z własnej inicjatywy. Częstym błędem w interpretacji art. 384 KPC jest założenie, że sąd nigdy nie może zmienić wyroku na niekorzyść apelującego, podczas gdy warunkiem dopuszczalności takiej zmiany jest wniesienie apelacji przez stronę przeciwną. Niezrozumienie tego prowadzi do błędów merytorycznych w orzekaniu i analizie spraw. Innym nieporozumieniem bywa stosowanie tej zasady do postępowań innych niż apelacyjne, gdzie ma ona zastosowanie tylko w kontekście rozpatrywania apelacji. W indywidualnych przypadkach związanych z apelacjami warto skonsultować się z prawnikiem, aby prawidłowo interpretować i stosować art. 384 KPC.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że jeśli tylko strona wnosi apelację, sąd nie może pogorszyć jej sytuacji poprzez zmianę wyroku na jej niekorzyść, chyba że druga strona także złoży apelację.
Sąd może to zrobić tylko wtedy, gdy strona przeciwna również wniesie apelację w tej samej sprawie.
Art. 384 KPC dotyczy rozpatrywania apelacji w postępowaniu cywilnym i nie ma zastosowania poza tym kontekstem.
Wówczas sąd nie może uchylać ani zmieniać wyroku na niekorzyść tej strony, chroniąc ją przed negatywnymi skutkami własnej apelacji.
Tak, w indywidualnej sprawie profesjonalna konsultacja prawna pomaga prawidłowo stosować przepisy i bronić swoich praw.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI