Co stanowi przepis
Art. 505(29) KPC porządkuje relację elektronicznego postępowania upominawczego (EPU) do pozostałych regulacji Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z § 1 w EPU nie stosuje się przepisów o postępowaniach odrębnych innych niż te, które zostały wymienione w art. 505(28) § 1, a ponadto wyłączone zostają art. 89 § 1, art. 125(1), art. 139 § 5 oraz art. 139(1). Paragraf 2 wprowadza zasadę, że postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym, które podlegają zaskarżeniu, uzasadnia się z urzędu, a termin do wniesienia zażalenia wynosi tydzień od dnia doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem. Paragraf 3 nakazuje odpowiednie stosowanie tej reguły do zarządzeń przewodniczącego. Z kolei § 4 przesądza, że postanowienia wydane na podstawie art. 505(33) i art. 505(34) doręcza się z urzędu wyłącznie powodowi.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis znajduje zastosowanie zawsze wtedy, gdy sprawa toczy się w elektronicznym postępowaniu upominawczym, a więc gdy powód zdecydował się wnieść pozew za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego to postępowanie. Ma znaczenie przede wszystkim dla ustalenia, jakich regulacji sąd i strony nie mogą w tym trybie stosować, co eliminuje wątpliwości co do krzyżowania się różnych postępowań odrębnych. Praktycznie doniosły jest § 2, ponieważ wyznacza on model doręczania rozstrzygnięć zapadających bez rozprawy oraz krótki, tygodniowy termin na zażalenie. Reguła z § 4 aktualizuje się natomiast przy rozstrzygnięciach wydawanych na podstawie wskazanych w niej przepisów, gdzie doręczenie następuje tylko wobec powoda.
Przykład
Przedsiębiorca dochodzi w EPU zapłaty za niezapłaconą fakturę. Sąd na posiedzeniu niejawnym wydaje zaskarżalne postanowienie i - zgodnie z art. 505(29) § 2 KPC - sporządza jego uzasadnienie z urzędu, bez potrzeby składania przez stronę wniosku o uzasadnienie. Doręczone zostaje postanowienie razem z uzasadnieniem, a od dnia doręczenia biegnie tydzień na wniesienie zażalenia. Jeżeli pełnomocnik powoda uzna rozstrzygnięcie za wadliwe, musi zmieścić się w tym krótkim terminie, licząc go od doręczenia, a nie od daty wydania postanowienia.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest oczekiwanie, że w EPU zastosowanie znajdą wszystkie przepisy o postępowaniach odrębnych, na przykład właściwe dla innych trybów szczególnych. Artykuł 505(29) § 1 KPC wyraźnie to wyklucza, dopuszczając jedynie odrębności wskazane w art. 505(28) § 1. Drugim nieporozumieniem jest składanie wniosku o uzasadnienie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym - jest ono zbędne, ponieważ uzasadnienie sporządzane jest z urzędu. Trzecim błędem bywa przyjmowanie standardowego, dłuższego terminu na zażalenie, podczas gdy w EPU wynosi on tydzień. Wreszcie strony mylnie zakładają, że każde postanowienie trafia do obu stron, tymczasem § 4 ogranicza doręczenie z urzędu do powoda w przypadkach tam wskazanych.
W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni konkretny stan faktyczny i terminy procesowe.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
