Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Zawieszenie postępowania nie stoi na przeszkodzie orzekaniu co do środków zapobiegawczych.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… do przekazanego zbioru. Przedstawiciele Przeszukiwanego wskazali następujące pliki zawierających informacje wskazane przez (...) jako podlegające ochronie na podstawie art. 255 k.p.k. Pliki co do których Przeszukiwany miał zastrzeżenia, w zakresie tajemnicy obrończej, zostały zgrane na odrębny nośnik, który zostanie przekazany do SOKiK w ramach tzw. procedury kopertowej. Jednocześnie pliki te zostały usunięte ze zbioru…
Streszczenie
O ile z pozoru powód wprowadzenia regulacji zawartych zarówno w art. 72 § 1 pkt 7b kk i art. 275a kpk jest generalnie tożsamy tj. potrzeba ochrony osoby pokrzywdzonego przed sprawcą i przeciwdziałanie kontynuowaniu przez niego przestępczego procederu, to jednak już ustawowe przesłanki ich stosowania oraz cel, jaki mają spełniać są nieco…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 255: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 255 KPK zawiera krótką, ale istotną normę: zawieszenie postępowania nie stoi na przeszkodzie orzekaniu co do środków zapobiegawczych. Oznacza to, że formalne wstrzymanie biegu sprawy karnej nie pozbawia sądu ani prokuratora kompetencji do podejmowania decyzji dotyczących tymczasowego aresztowania oraz nieizolacyjnych środków zapobiegawczych, takich jak poręczenie, dozór Policji, zakaz opuszczania kraju czy zawieszenie w czynnościach służbowych. Przepis obejmuje wszystkie typy rozstrzygnięć w tym zakresie: zastosowanie nowego środka, jego przedłużenie, zmianę na łagodniejszy lub surowszy, a także uchylenie. Ustawodawca traktuje więc materię środków zapobiegawczych jako względnie samodzielną wobec głównego nurtu postępowania, ponieważ dotyczy ona bieżącego zabezpieczenia prawidłowego toku procesu i wolności osobistej oskarżonego.
Regulacja z art. 255 KPK aktualizuje się zawsze wtedy, gdy postępowanie zostało zawieszone z powodu długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie, na przykład gdy oskarżony ukrywa się, jest nieobecny, cierpi na chorobę psychiczną wyłączającą udział w czynnościach albo gdy rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego postępowania. W takim okresie sprawa co do istoty nie toczy się, lecz kwestia stosowania środków zapobiegawczych pozostaje otwarta. Organ procesowy nadal bada, czy zachodzi uzasadniona obawa matactwa, ucieczki lub popełnienia nowego poważnego przestępstwa oraz czy istnieją przesłanki wskazujące na duże prawdopodobieństwo popełnienia czynu. Przepis nie tworzy odrębnej podstawy stosowania środków, lecz jedynie usuwa wątpliwość, że zawieszenie samo w sobie nie stanowi przeszkody proceduralnej.
Sąd zawiesza postępowanie, ponieważ oskarżony wyjechał za granicę i nie odbiera korespondencji, a jego miejsce pobytu nie jest znane. Mimo zawieszenia sąd może w tym czasie rozpoznać wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia obecności oskarżonego po jego ujęciu. Może też w innej sprawie rozpoznać wniosek obrońcy o uchylenie dozoru Policji, jeżeli przyczyny jego stosowania odpadły, na przykład wobec zabezpieczenia całości materiału dowodowego. W obu sytuacjach podstawą działania sądu jest właśnie art. 255 KPK, który przesądza, że stan zawieszenia nie blokuje takich rozstrzygnięć.
Pierwszym błędem jest przekonanie, że zawieszenie postępowania automatycznie prowadzi do uchylenia wszystkich stosowanych środków zapobiegawczych - przepis takiego skutku nie przewiduje. Drugim jest odwrotne założenie, że skoro sprawa stoi, to nie można domagać się uchylenia lub złagodzenia środka; tymczasem oskarżony i obrońca zachowują prawo do składania wniosków w tym przedmiocie. Kolejne nieporozumienie polega na traktowaniu art. 255 KPK jako samodzielnej podstawy do stosowania aresztu, podczas gdy nadal muszą być spełnione ogólne przesłanki i zachowane terminy przewidziane w Kodeksie. Warto też pamiętać, że decyzje wydawane w czasie zawieszenia podlegają zaskarżeniu na zasadach ogólnych. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ ocena zasadności środka zależy od okoliczności konkretnego postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nie, zawieszenie postępowania samo w sobie nie powoduje uchylenia stosowanego środka zapobiegawczego. Konieczne jest odrębne rozstrzygnięcie organu procesowego.
Tak, art. 255 KPK nie ogranicza prawa do składania wniosków dotyczących środków zapobiegawczych. Organ rozpoznaje taki wniosek mimo zawieszenia sprawy.
Tak, o ile spełnione są ogólne przesłanki stosowania środków zapobiegawczych. Zawieszenie nie stanowi w tym zakresie przeszkody procesowej.
Nie, przepis odnosi się do wszystkich środków zapobiegawczych, w tym poręczenia, dozoru Policji czy zakazu opuszczania kraju.
Tak, rozstrzygnięcia dotyczące środków zapobiegawczych podlegają zaskarżeniu na zasadach ogólnych przewidzianych w Kodeksie postępowania karnego.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 255