Co dokładnie stanowi przepis
Art. 350a KPK daje przewodniczącemu składu orzekającego możliwość zaniechania wezwania określonych świadków na rozprawę. Przepis dotyczy świadków, którzy zostali już przesłuchani, przebywają za granicą albo mają potwierdzić okoliczności o niewielkiej doniosłości dla sprawy. W ostatniej z tych sytuacji ustawodawca wskazuje, że bezpośrednie przesłuchanie świadka na rozprawie nie musi być konieczne. Jako przykład wymieniono okoliczności, którym oskarżony nie zaprzeczył w swoich wyjaśnieniach. Uprawnienie to nie obejmuje osób wskazanych w art. 182 KPK.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 350a KPK ma zastosowanie na etapie przygotowywania rozprawy przez przewodniczącego składu orzekającego. Decyzja może dotyczyć świadka wcześniej przesłuchanego, świadka przebywającego poza granicami Polski lub świadka mającego stwierdzić okoliczność niedostatecznie doniosłą dla konieczności jego bezpośredniego przesłuchania. Przepis posługuje się sformułowaniem „może”, dlatego nie nakazuje automatycznego pominięcia wezwania w każdej takiej sytuacji. Szczególne znaczenie ma ocena, czy dana okoliczność wymaga osobistego wyjaśnienia na rozprawie. Jeżeli świadek należy do osób wymienionych w art. 182 KPK, art. 350a KPK nie pozwala zastosować wobec niego opisanego rozwiązania.
Przykład w codziennej sytuacji
W sprawie karnej świadek został wcześniej przesłuchany, a jego relacja dotyczy drobnego szczegółu zdarzenia. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie kwestionuje tego szczegółu, a spór w sprawie dotyczy innych okoliczności. Przewodniczący może wówczas ocenić, że ponowne wzywanie świadka na rozprawę nie jest konieczne na podstawie art. 350a KPK. Nie oznacza to jednak, że każdy świadek, którego relacja wydaje się mało istotna, zawsze zostanie pominięty.
Częste nieporozumienia lub błędy przy stosowaniu przepisu
Częstym błędem jest uznawanie, że art. 350a KPK pozwala zrezygnować z wezwania każdego świadka przebywającego za granicą. Przepis ustanawia możliwość działania przewodniczącego, a nie bezwzględną regułę pomijania takich świadków. Nie należy też utożsamiać braku zaprzeczenia przez oskarżonego z pełnym rozstrzygnięciem wszystkich kwestii faktycznych w sprawie. Wskazanie dotyczące okoliczności niekwestionowanych przez oskarżonego ma charakter przykładowy, co wynika ze zwrotu „w szczególności”. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
