Sygn. akt II KK 303/13
POSTANOWIENIE
Dnia 15 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)
SSN Przemysław Kalinowski
SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 listopada 2013 r.,
sprawy Ł. G.
skazanego z art. 190 § 1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
od postanowienia Sądu Rejonowego w W.
z dnia 9 maja 2013 r.,
utrzymującego w mocy zarządzenie sędziego Sądu Rejonowego w W. z dnia 15
kwietnia 2013r.
p o s t a n o w i ł
uchylić zaskarżone postanowienie i zażalenie oskarżonego
przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W.
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym z dnia 20 marca 2013 r., Sąd Rejonowy skazał
oskarżonego Ł. G. za dwa przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. na karę łączną grzywny
w wymiarze 80 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 10 zł.
Sprzeciw w ustawowym terminie wniosła matka oskarżonego. Zarządzeniem z dnia
15 kwietnia 2013 r., upoważniony sędzia Sądu Rejonowego odmówił przyjęcia
sprzeciwu, wobec wniesienia go przez osobę nieuprawnioną, a na to zarządzenie
zażalenie złożył oskarżony. Zażalenie to zostało rozpoznane przez Sąd Rejonowy,
2
który postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r., utrzymał w mocy zaskarżone
zarządzenie.
Kasację od tego postanowienia na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. wniósł
Prokurator Generalny. Zaskarżając postanowienie w całości na korzyść
skazanego, zarzucił mu rażące naruszenie przepisów prawa karnego procesowego
- art. 466 § 2 k.p.k., polegające na rozpoznaniu zażalenia oskarżonego Ł. G. na
zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego z dnia 15 kwietnia 2013
r., o odmowie przyjęcia sprzeciwu od wyroku nakazowego z dnia 20 marca 2013 r.,
przez Sąd Rejonowy, podczas gdy zażalenie na zarządzenie wydane w trybie art.
506 § 2 k.p.k. powinien rozpoznać Sąd Okręgowy, co stanowi bezwzględną
przyczynę odwoławczą wskazaną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie
sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się oczywiście zasadna co skutkowało jej uwzględnieniem
w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k. Stosownie do treści art. 466 § 2 k.p.k.
zażalenie na zarządzenie prezesa sądu rozpoznaje sąd odwoławczy, a tym – w
braku odmiennej regulacji (art. 24 § 2 k.p.k.) – jest sąd okręgowy, zgodnie z ogólną
regułą wyrażoną w art. 25 § 3 k.p.k. W tym układzie skoro zażalenie na
zarządzenie upoważnionego sędziego rozpoznał sąd rejonowy (Sąd Rejonowy), to
zaistniało uchybienie wskazane w treści art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k., które skutkuje
uchyleniem wydanego postanowienia bez konieczności badania wpływu tego
uchybienia na treść wydanego orzeczenia.
Z tego powodu konieczne stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia i
przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi właściwemu, tj. Sądowi Okręgowemu
w W.
