I C 4/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 września 2022 roku

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny

w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Splitt

Protokolant: Jolanta Migot

po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. w Gdyni na rozprawie

sprawy z powództwa M. K.

przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

o zapłatę

I. oddala powództwo;

II. zasądza od powoda M. K. na rzecz pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 3.617,00 złotych (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Powód M. K. domaga ³ siê od pozwanej (...) sp. z o.o. w W. zap ³aty kwoty 40.650,00 z ³ wraz z odsetkami ustawowymi za opóŸnienie od dnia 4 kwietnia 2015 roku do dnia zap ³aty, a tak¿e zas ¹dzenia na swoj ¹ rzecz kosztów procesu wed ³ug norm przepisanych.

W uzasadnieniu podano, ¿e dnia 30 marca 2015 roku w Centrum Handlowym (...) powód zosta ³ potr ¹cony przez biegn ¹cego P. M., który ucieka ³ przed ochroniarzami. O.œci zdarzenia jak rozstrój zdrowia trwaj ¹cy ponad 7 dni s ¹ niesporne i zosta ³y stwierdzone prawomocnym wyrokiem z dnia 16 paŸdziernika 2017 roku (...) Rejonowego w M. w sprawie o sygn. akt II K 620/17.

Powód z uwagi na doznane obra¿enia by ³ hospitalizowany na Oddziale (...) Ogólnej w Szpitalu Miejskim w G. przez 5 dni. N. odby ³ szereg dodatkowych wizyt i konsultacji lekarskich. Koszty leczenia w znacznej mierze pokryte zosta ³y przez NFZ. Powód poniós ³ jednak koszty prywatnych wizyt lekarskich, przy czym dysponuje rachunkami na ³¹czn ¹ kwotê 650 z ³.

Poza odszkodowaniem w tej kwocie powód dochodzi ³ zadoœæuczynienia za szkodê niemaj ¹tkow ¹ w wysokoœci 40.000,00 z ³. Kwota ¿ ¹danego zadoœæuczynienia zosta ³a pomniejszona o kwotê nawi ¹zki zas ¹dzonej wyrokiem karnym.

Pozwany jest zarz ¹dc ¹ Centrum Handlowego (...) w G..

Powód zainicjowa ³ postêpowanie pojednawcze, które nie przynios ³o skutku w postaci ugodowego zakoñczenia sporu miêdzy stronami.

(pozew – k. 3-6)

Pozwana w odpowiedzi na pozew wnios ³a o oddalenie powództwa w ca ³oœci.

W uzasadnieniu stwierdzi ³a, i¿ roszczenie uleg ³o przedawnieniu, a powód nie przerwa ³ skutecznie biegu terminu przedawnienia, poniewa¿ zawezwanie do próby ugodowej nie mia ³o na celu dochodzenie roszczenia, a jedynie przerwanie biegu przedawnienia. Powód nie sk ³ada ³ ¿adnej propozycji ugody.

Powód dowiedzia ³ siê o szkodzie i osobie zobowi ¹zanej do jej naprawienia najpóŸniej w dniu wydania wyroku karnego, czyli 16 paŸdziernika 2017 roku. Zatem roszczenia powoda przedawni ³o siê najpóŸniej z dniem 16 paŸdziernika 2020 roku.

Ponadto podnios ³a zarzut braku legitymacji biernej, poniewa¿ szkoda zosta ³a wyrz ¹dzona przez osobê trzeci ¹ – P. M.. Dodatkowo pozwana wskaza ³a, i¿ P. M. dokona ³ potr ¹cenia powoda podczas ucieczki przed pracownikiem ochrony sklepu (...), to jest sklepu wielkopowierzchniowego znajduj ¹cego siê na terenie Centrum Handlowego (...) w G..

N.¿nie od powy¿szego pozwana wskaza ³a, i¿ nie zatrudnia ³a firmy ochroniarskiej sprawuj ¹cej nadzór i dozór Centrum Handlowego (...) w G., umowê dotycz ¹c ¹ ochrony obiektu zawiera ³ jej w ³aœciciel - spó ³ka Centrum (...) spó ³ka z o.o. w dniu 2 stycznia 2015 roku.

Powód nie wskaza ³ na jakiej zasadzie odpowiadaæ mia ³aby pozwana, a pozwanej nie sposób przypisaæ winy.

Wreszcie powód zakwestionowa ³ wysokoœæ szkody i zadoœæuczynienia dochodzonych przez powoda.

(odpowiedŸ na pozew k. 62-73)

W odpowiedzi powód wskaza ³ m.in., ¿e roszczenie nie jest przedawnione, gdy¿ zgodnie z art. 118 k.c. termin przedawnienia wypada na ostatni dzieñ roku kalendarzowego. Zdaniem powoda ka¿de zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg przedawnienia.

(...) podstawy odpowiedzialnoœci pozwanego powód wskaza ³ art. 435 k.c. i odpowiedzialnoœæ na zasadzie ryzyka. N.¿nie od tego powo ³a ³ siê na art. 429 k.c. oraz art. 415 k.c.

ród ³a odpowiedzialnoœci pozwanego w zdarzeniu powód upatrywa ³ w z ³ej organizacji funkcjonowania centrum handlowego. Do zdarzenia dosz ³o poza terenem konkretnego sklepu, ale w czêœci ogólnodostêpnej centrum handlowego. Powód przyrówna ³ przedmiotowe zdarzenie do poœlizgniêcia siê powoda na nieoznaczonej, œwie¿o umytej pod ³odze, czy uderzenia w nieoznaczone przeszklone drzwi. Zgodnie z art. 441 § 1 k.c. odpowiedzialnoœæ pozwanego i P. M. jest solidarna.

Powód podnosi ³ tak¿e, ¿e pracownik ochrony sklepu nie powinien podejmowaæ poœcigu i u¿ywaæ œrodków przymusu bezpoœredniego w sytuacji, gdy poœcig móg ³ stanowiæ zagro¿enie dla zdrowia osoby trzeciej – w tym wypadku powoda.

Reprezentanci powoda nie wprowadzili ¿adnych regulacji dotycz ¹cych funkcjonowania pracowników ochrony na terenie centrum handlowego. Gdyby pozwany prawid ³owo zarz ¹dza ³ centrum handlowym nie dosz ³oby do przedmiotowego zdarzenia.

(pismo powoda z dnia 05.05.2022r. – k. 109-113)

Pozwany w odpowiedzi poza podtrzymaniem dotychczasowego stanowiska zaprzeczy ³, aby odpowiada ³ na zasadzie ryzyka zgodnie z art. 435 § 1 k.c.

Pozwany w formie pytañ retorycznych wskaza ³ na brak podstaw do wprowadzania specjalnej organizacji centrum handlowego na wypadek pope ³niania czynów zabronionych. Poza tym pracownik ochrony mia ³ prawo u¿yæ œrodków przymusu bezpoœredniego.

(pismo pozwanego z dnia 11.07.2022r. – k. 182-187)

Stan faktyczny:

Dnia 30 marca 2015 roku w Centrum Handlowym (...) w G. przy sklepie marki A. podczas ucieczki przed pracownikiem ochrony sklepu (...) P. M. potr ¹ci ³ id ¹cego powoda powoduj ¹c jego upadek na pod ³ogê i utratê przytomnoœci. W nastêpstwie czego spowodowa ³ nieumyœlnie u powoda obra¿enia cia ³a w postaci urazu g ³owy, wstrz ¹œnienia pnia mózgu i krwiaka przymózgowego.

(fakty bezsporne nadto potwierdzone: zeznaniami powoda – k. 197-199, p ³yta – k. 201)

Pismem z dnia 28 sierpnia 2015 roku powód zg ³osi ³ szkodê pozwanemu. Pozwany nie uzna ³ swojej odpowiedzialnoœci za szkodê i nie wyp ³aci ³ powodowi zadoœæuczynienia lub odszkodowania.

(dowód: pismo z dnia 28.08.2015r. – k. 27-28)

Dnia 29 marca 2018 roku powód zawezwa ³ pozwanego do próby ugodowej tej treœci, ¿e pozwany mia ³by zap ³aciæ na rzecz powoda kwotê 40.000,00 z ³ wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 31 marca 2018 roku do dnia zap ³aty tytu ³em zadoœæuczynienia oraz kwotê 600,00 z ³ wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 31 marca 2018 roku do dnia zap ³aty tytu ³em odszkodowania. Na posiedzeniu pojednawczym dnia 28 czerwca 2018 roku nie dosz ³o do zawarcia ugody.

(fakty bezsporne nadto czêœciowo potwierdzone: wnioskiem z dnia 29.03.2018r. – k. 39-40, potwierdzeniem nadania – k. 41, zawiadomieniem – k. 42)

Pozwany jest zarz ¹dc ¹ Centrum Handlowego (...) w G..

(fakt bezsporny)

(...)¿y ³, co nastêpuje:

P.¿szy stan faktyczny (...) na podstawie dowodów z dokumentów przed ³o¿onych przez strony, dowodu z zeznañ powoda, a w znacznej mierze na podstawie zgodnych oœwiadczeñ stron.

Do akt sprawy nie do ³¹czono choæby kopii wyroku S ¹du Rejonowego w M. z dnia 16 paŸdziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt II K 620/17, a jedynie wydruk jego uzasadnienia z Portalu Informacyjnego (...) Powszechnych. Nie mniej (...) na uwadze, ¿e strony procesu by ³y zgodne co do okolicznoœci zdarzenia, z którym powód wi ¹za ³ szkodê i powo ³ywa ³y siê na treœæ tego uzasadnienia, st ¹d istotne fakty zawarte w tym uzasadnieniu nale¿a ³o uznaæ za bezsporne fakty. (...) dowodu w postaci pism kierowanych do pozwanego oraz kopia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej wraz z dowodem nadania oraz zawiadomieniem o terminie posiedzenia nie budzi ³y w ¹tpliwoœci, co do istnienia orygina ³ów to¿samych co do treœci z przedstawionymi kopiami/wydrukami, a ¿adna ze stron nie podnosi ³a do nich zastrze¿eñ. Wydany wyrok karny nie (...) na podstawie art. 11 k.p.c., albowiem pozwany nie bra ³ udzia ³u w postêpowaniu karnym zakoñczony wydaniem tego wyroku.

W ocenie (...) brak by ³o podstaw do przeprowadzania dowodu z opinii (...) s ¹dowego neurologa i chirurga lub ortopedy na okolicznoœæ skutków zdarzenia z dnia 30 marca 2015 roku dla powoda oraz stopnia dolegliwoœci obra¿eñ, których dozna ³ powód, a tak¿e zeznañ œ (...) G. i podlega ³y pominiêciu na podstawie art. 2352 § 1 pkt 2 k.p.c. jako nieistotne dla rozstrzygniêcia sprawy wobec ustalenia braku podstaw odpowiedzialnoœci pozwanego za doznan ¹ przez powoda szkodê.

Zeznania powoda nale¿a ³o oceniæ jako szczere, logiczne i niesprzeczne. (...) jednak jedynie uzupe ³nienie bezspornych faktów dotycz ¹cych przebiegu zdarzenia szkodowego.

W okolicznoœciach niniejszej sprawy powód wbrew obowi ¹zuj ¹cemu rozk ³adowi ciê¿aru dowodu (art. 6 k.c. w zw. z art. 232 § 1 k.p.c.) nie wykaza ³ przes ³anek odpowiedzialnoœci odszkodowawczej po stronie pozwanej zarówno na zasadzie winy, ryzyka czy odpowiedzialnoœci za cudze czyny.

Zgodnie bowiem z treœci ¹ art. 415 k.c. kto z winy swej wyrz ¹dzi ³ drugiemu szkodê, obowi ¹zany jest do jej naprawienia.

(...)œnie przewa¿a stanowisko, ¿e nale¿y rozdzieliæ zakresy winy i bezprawnoœci, a bezprawnoœæ ujmowaæ jako przes ³ankê winy. Przyjmuje siê, ¿e pojêcie winy nale¿y odnieœæ jedynie do opisania podmiotowych cech zachowania siê sprawcy szkody, jednak dopiero czyn bezprawny mo¿e byæ oceniany w kategoriach czynu zawinionego w rozumieniu art. 415 k.c. B.œæ czynu oznacza jego sprzecznoœæ z obowi ¹zuj ¹cym porz ¹dkiem prawnym. W. mo¿na natomiast przypisaæ sprawcy czynu w sytuacji, w której istniej ¹ podstawy do negatywnej oceny jego zachowania z punktu widzenia zarówno obiektywnego, jak i subiektywnego (por. A. Rzetecka Gil, Komentarz do art. 415 k.c., lex/el 2011, wyrok S ¹du Najwy¿szego z 7 maja 2008 r., II CSK 4/08, 424363).

Bezprawnym zachowaniem siê bêdzie wiêc takie, które stanowi obiektywne z ³amanie okreœlonych regu ³ postêpowania, czyli bêdzie sprzeczne z obowi ¹zuj ¹cym porz ¹dkiem prawnym. Przez „porz ¹dek prawny” rozumie siê nakazy i zakazy wynikaj ¹ce z normy prawnej, ale równie¿ nakazy i zakazy wynikaj ¹ce z norm moralnych i obyczajowych, czyli zasad wspó ³¿ycia spo ³ecznego. Przyjmuje siê, ¿e bezprawnoœæ w rozumieniu re¿imu deliktowego jest efektem ogólnego, normatywnego zakazu, skutecznego

erga omnes, niewyrz ¹dzania sobie nawzajem szkody. Dlatego czyn niedozwolony w znaczeniu art. 415 k.c. mo¿e mieæ miejsce tylko wtedy, gdy sprawca szkody naruszy ³ obowi ¹zek powszechny, ci ¹¿ ¹cy na ka¿dym. W. te¿ trzeba, ¿e okolicznoœci ¹ wy ³¹czaj ¹c ¹ bezprawnoœæ jest m.in. dzia ³anie w granicach ustawowo przyznanych uprawnieñ (por. A. Rzetecka Gil, Komentarz do art. 415 k.c., lex/el 2011).

Zdaniem (...) w powstaniu szkody ponosi P. M. uciekaj ¹cy przed pracownikami ochrony sklepu (...), który potr ¹ci ³ powoda i doprowadzi ³ do jego upadku. Nie sposób przypisaæ innej osobie/podmiotowi obiektywnie nieprawid ³owego zachowania, a w szczególnoœci ochraniarzowi sklepu wielkopowierzchniowego. P. za sprawc ¹ usi ³owania dokonania kradzie¿y mieœci siê nie tylko w granicach wyznaczonych ustaw ¹ z dnia 22 sierpnia 1997 roku o ochronie osób i mienia oraz ustawie z dnia 24 maja 2013 roku o œrodkach przymusu bezpoœredniego i broni palnej, ale tak¿e w granicach dzia ³ania ka¿dej osoby niezale¿nie od aktualnie pe ³nionej funkcji. Zgodnie bowiem z treœci ¹ art. 243 § 1 k.k. ka¿dy ma prawo uj ¹æ osobê na gor ¹cym uczynku przestêpstwa lub w poœcigu podjêtym bezpoœrednio po pope ³nieniu przestêpstwa, je¿eli zachodzi obawa ukrycia siê tej osoby lub nie mo¿na ustaliæ jej to¿samoœci. U. na gor ¹cym uczynku ma miejsce wtedy, gdy schwytanie nastêpuje w czasie (w momencie) pope ³nienia przestêpstwa (por. (...) N.¿szego z 10.7.1987 r., VI KZP 8/87, OSNKW 1987, Nr 11–12, poz. 97) lub po jego pope ³nieniu, ale kiedy sprawca pozostaje jeszcze na jego miejscu (por. R.A. S., Zatrzymanie, s. 32). Poœcig za sprawc ¹ powinien byæ rozpoczêty natychmiast po dokonaniu lub usi ³owaniu dokonania przestêpstwa i mieæ ci ¹g ³y charakter (por. T. Grzegorczyk, J. Tylman, Polskie postêpowanie, 2011, s. 575). Uprawnionym do ujêcia jest ka¿dy, tj. osoba fizyczna, bez wzglêdu na obywatelstwo, funkcjê i stosunek do sprawcy. Nie jest to zachowanie bezprawne, gdy¿ ten, kto ujmuje sprawcê w okolicznoœciach wskazanych w § 1, dzia ³a w ramach ustawowego uprawnienia (J. Skorupka (red.), Kodeks postêpowania karnego. Komentarz, Wyd. 5, Warszawa 2021).

W okolicznoœciach niniejszej sprawy nie ulega ³o w ¹tpliwoœci, ¿e P. M. ucieka ³ przed ochroniarzami po – jak siê wydaje – co najmniej usi ³owaniu kradzie¿y. Nie wydaje siê bowiem normatywnym zachowaniem ucieczka w innych ni¿ opisane okolicznoœciach. Równie¿ ma ³o prawdopodobne, aby ochroniarz zna ³ dane uciekaj ¹cego, co stanowi ³oby przeszkodê w mo¿liwoœci zatrzymania go w ramach ujêcia obywatelskiego. Skoro zatem ka¿dy ze œwiadków zdarzenia mia ³ ustawowe prawo do podjêcia poœcigu za sprawc ¹ przestêpstwa (równie¿ jego usi ³owania – art. 13 k.p.k.), to uprawnienie takie przys ³ugiwa ³o ochroniarzowi. Skoro zatem ustawodawca uprawni ³ ka¿dego do przytrzymania sprawcy i oddania go w rêce policji, to tym bardziej osoba wykonuj ¹ca obowi ¹zki z zakresu osób i mienia na podstawie wspomnianych wy¿ej ustaw takie uprawnienie posiada ³a. Dlatego poœcigu za uciekaj ¹cym sprawc ¹ nie mo¿na uznaæ za zachowanie bezprawne. Wreszcie nie mo¿na zarzuciæ, aby przyczyn ¹ ucieczki sprawcy by ³a pogoñ przez ochroniarzy. B.œredni ¹ przyczyn ¹ ucieczki by ³a chêæ unikniêcia odpowiedzialnoœci karnej. Nie mo¿na oczekiwaæ, ¿e pracownicy ochrony bêd ¹ przygl ¹daæ siê sprawcy przestêpstwa i pozwol ¹, aby spokojnym krokiem oddali ³ siê, co uniemo¿liwi ³oby poci ¹gniêcie go do odpowiedzialnoœci karnej. Nawet nagranie z monitoringu mo¿e byæ niewystarczaj ¹ce, aby ustaliæ personalia sprawcy. (...) nawet, ¿e P. M. nie usi ³owa ³ w sklepie (...) dokonaæ przestêpstwa, to po pierwsze jego bieg nale¿a ³o uznaæ za co najmniej niebezpieczny dla innych klientów Centrum Handlowego, a po drugie to jego dzia ³anie doprowadzi ³o do szkody, gdy¿ to w ³aœnie on wpad ³ na powoda i spowodowa ³ jego upadek.

W tej sytuacji skrótowo nale¿y odnieœæ siê do odpowiedzialnoœci pozwanego jako odpowiedzialnoœci za cudze czyny. Zgodnie bowiem z art. 429 k.c. kto powierza wykonanie czynnoœci drugiemu, ten jest odpowiedzialny za szkodê wyrz ¹dzon ¹ przez sprawcê przy wykonywaniu powierzonej mu czynnoœci, chyba ¿e nie ponosi winy w wyborze albo ¿e wykonanie czynnoœci powierzy ³ osobie, przedsiêbiorstwu lub zak ³adowi, które w zakresie swej dzia ³alnoœci zawodowej trudni ¹ siê wykonywaniem takich czynnoœci.

Po pierwsze powód nie wykaza ³, aby pozwany powierzy ³ us ³ugi w zakresie ochrony osób i mienia na terenie sklepu wielkopowierzchniowego A.. Pozwany nie powierzy ³ nawet takich us ³ug na terenie poza sklepem, gdy¿ jak wynika ze z ³o¿onej umowy (vide: k. 93-100) czynnoœci te powierzone zosta ³y przez Centrum (...) sp. z o.o. w W..

Poza tym okolicznoœci ¹ egzoneracyjn ¹ w tym przypadku jest powierzenie wykonywania tych czynnoœci profesjonaliœcie. Z.¿ywszy na koncesjonowanie dzia ³alnoœci o tym charakterze (art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie osób i mienia) nie ulega ³o w ¹tpliwoœci, ¿e powierzaj ¹cy takie czynnoœci zwolniony jest z odpowiedzialnoœci za szkody powsta ³e z winy tego podmiotu, wzglêdnie przez jego pracowników (w zw. z art. 430 k.c.).

(...) nie znalaz ³ tak¿e podstaw do uznania, aby pozwany zobowi ¹zany by ³ do wprowadzenia jakichkolwiek regulacji dotycz ¹cych funkcjonowania pracowników ochrony na terenie centrum handlowego. W szczególnoœci pozwany nie odpowiada ³ za dzia ³ania pracowników ochrony jednego sklepów na jego terenie. Je¿eli – jak twierdzi powód – dzia ³anie pracownika ochrony by ³o bezprawne, to tym bardziej nie jest konieczne, aby wprowadzaæ jakiekolwiek ponadustawowe regulacje, o czym w formie pytañ retorycznych argumentowa ³ pozwany.

Nie by ³o tak¿e podstaw do uznania, ¿e zarz ¹dca Centrum Handlowe ponosi ³ odpowiedzialnoœæ na zasadzie ryzyka stosownie do art. 435 § 1 k.c., stanowi ¹cego, ¿e prowadz ¹cy na w ³asny rachunek przedsiêbiorstwo lub zak ³ad wprawiany w ruch za pomoc ¹ si ³ przyrody (pary, gazu, elektrycznoœci, paliw p ³ynnych itp.) ponosi odpowiedzialnoœæ za szkodê na osobie lub mieniu, wyrz ¹dzon ¹ komukolwiek przez ruch przedsiêbiorstwa lub zak ³adu, chyba ¿e szkoda nast ¹pi ³a wskutek si ³y wy¿szej albo wy ³¹cznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za któr ¹ nie ponosi odpowiedzialnoœci.

Brak jest bowiem podstaw do zakwalifikowania Centrum Handlowego jako przedsiêbiorstwa wprawianego w ruch za pomoc ¹ si ³ przyrody. Powodem wprowadzenia przez ustawodawcê obostrzonej odpowiedzialnoœci opartej na zasadzie ryzyka by ³ rozwój techniki i stosowanie przez przedsiêbiorców w celu prowadzenia dzia ³alnoœci gospodarczej takich urz ¹dzeñ, które powoduj ¹ powa¿ne zagro¿enie dla otoczenia. Dlatego do zastosowania opisanej regulacji nie wystarcza, aby przedsiêbiorstwo wykorzystywa ³o elementarne si ³y przyrody (np. energiê elektryczn ¹, paliwa, gaz), lecz chodzi tu o procesy polegaj ¹ce na przetwarzaniu energii elementarnej na pracê lub inne postacie energii, co wymaga u¿ycia maszyn i innych urz ¹dzeñ. W orzecznictwie trafnie wskazuje siê, ¿e ustalaj ¹c zakres stosowania powo ³anego przepisu, nale¿y uwzglêdniæ trzy elementy: stopieñ zagro¿enia ze strony stosowanych urz ¹dzeñ, stopieñ komplikacji przy przetwarzaniu energii elementarnej na pracê oraz ogólny poziom techniki (por. wyrok S ¹du N.¿szego z dnia 12 lipca 1977 r., IV CR 216/77, OSNC 1978/4/73).

Centrum Handlowe korzysta z urz ¹dzeñ zasilanych energi ¹ elektryczn ¹, ale nie przetwarza tej energii, a urz ¹dzenia korzystaj ¹ce z tej energii nie stwarzaj ¹c zagro¿enia dla otoczenia. W spo ³eczeñstwie powszechne jest korzystanie z analogicznych urz ¹dzeñ. Wreszcie powsta ³a szkoda nie pozostawa ³a w jakimkolwiek zwi ¹zku z dzia ³aniem urz ¹dzeñ wprawianych w ruch za pomoc ¹ si ³ przyrody.

Nie by ³o wiêc podstaw, aby do pozwanego stosowaæ art. 435 § 1 k.c., bêd ¹cy podstaw ¹ rozszerzonej odpowiedzialnoœci odszkodowawczej ponoszonej przez przedsiêbiorstwo wprawiane w ruch za pomoc ¹ si ³ przyrody.

Negatywna ocena roszczenia powoda co do zasady (...) z badania wysokoœci poniesionej szkody maj ¹tkowej jak i niemaj ¹tkowej, czego wyraz stanowi ³y opisane na wstêpie rozwa¿añ rozstrzygniêcia w przedmiocie pominiêcia dowodów.

Pomimo powy¿szej oceny (...), ¿e podniesiony zarzut przedawnienia okaza ³ siê chybiony. Do szkody dosz ³o dnia 30 marca 2015 roku. Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej wniesiony dnia 29 marca 2018 roku stosownie do treœci art. 123 § 1 pkt 1 k.c. przerwa ³ bieg przedawnienia i rozpocz ¹³ na nowo jeszcze w tym samym roku. Z.¿ywszy na regulacjê art. 118 k.c. i up ³ywu terminu przedawnienia na koniec roku kalendarzowe, to zg ³oszone pozwem wniesionym dnia 30 grudnia 2021 roku roszczenie nie mog ³o byæ przedawnione, przyjmuj ¹c za stronami co najmniej 3-letnimi termin przedawnienia.

(...) na uwadze ca ³okszta ³t rozwa¿ (...) na podstawie art. 415 k.c., art. 429 k.c. (w zw. z art. 430 k.c.) oraz art. 435 § 1 k.c. stosowanych a contrario powództwo w punkcie I. wyroku nale¿a ³o oddaliæ.

O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 5 rozporz ¹dzenia Ministra S.œci z dnia 22 paŸdziernika 2015 roku w sprawie op ³at za czynnoœci adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.), obci ¹¿aj ¹c powoda jako przegrywaj ¹cego proces ca ³oœci ¹ poniesionych przez pozwanego kosztów procesu, na co sk ³ada ³y siê: wynagrodzenie kwalifikowanego pe ³nomocnika w osobie adwokata (3.600,00 z ³) oraz op ³ata skarbowa od pe ³nomocnictwa (17,00 z ³).